Tilbake til ungdomsskulen

På fredag var eg tilbake på min gamle ungdomsskule. Mange gongar har eg gått gjennom desse gangane, stressa eller nysgjerrig skrivande i notatboka mi. Smådeppa eller småforelska. Som regel den som ikkje stakk seg fram og som var stille i timane. 

Sidan det var nydeleg flott vêr, gjekk eg til skulen. Litt tidleg ute, så eg fann ein knaus å klatre opp på. Eg forstår at det er bloggar om klede etc som gjer det stort her i verda, så her er eit bilete av dagens outfit. Tatt frå ein svært gunstig vinkel.

image

Inne i gymsalen, som ser mindre ut enn eg hugsar, står stolane på rekke. Alt er gjort klart.

Etter kvart kjem elevane og fyller rommet med liv.

image

Det var kjekt å møte elevane, og kunne fortelje frå då eg sjølv gjekk på skulen og såg med nysgjerrige auge på alt rundt meg. Elevane var entusiastiske og lyttande, og etter den første presentasjonen fekk eg ein av dei største klappeseansene eg har hatt. Dei hjelpte meg òg til å forstå at Facebook (og Facebook-page) er litt for gammaldags. Dei var meir interesserte i vite Instagram-namnet mitt. 

No har eg brukt helga til å skrive master, og planlegge neste veke. Då blir det lengre strekk i bil, og nye stader å bu nærast kvar kveld. Allereie i dag startar eg på turen sørover, og det kunne ikkje vore betre vêr her på Sunnmøre. 

image

image

Nynorsk er bynorsk

image

Denne veka var eg på Ålesund bibliotek saman med Terje Torkildsen og snakka om bøker, skriving og kvifor eg skriv på nynorsk. Skuleklassar frå ungdomsskulen og vidaregåande tok turen då biblioteket ønska å sette fokus på bokmålsøya i nynorskhavet. Slagordet for hendinga var “nynorsk er bynorsk”, sidan det jo er slik at ålesundsdialekta ligg mykje nærmare nynorsk enn bokmål. 

Eg hugsar sjølv at mange i klassa mi på ungdomsskulen og vidaregåande irriterte seg stort over at vi måtte lære nynorsk, og dette var ein av grunnane til at eg bestemte meg for å skrive meir på nynorsk. Eg fokuserte først på å skrive nært opptil sånn eg snakkar, og etterpå sjekka eg ordlista. Eg ville ikkje stoppe skriveflyten med å bekymre meg for at alt var rett, det kunne eg sjå på til slutt. På denne måten blei nokså enkelt å skrive på nynorsk, utan at eg blei hemma av å først måtte lære mange reglar. Eg trur òg det hjalp meg til å bli meir munnleg i skrivinga mi.

image

Ikkje berre skriv ålesunderane på bokmål, det viser seg òg at mange frå øyane omkring skifter frå nynorsk til bokmål når dei byrjar på vidaregåande. Biblioteket ønska med denne hendinga å få fram at nynorsk i høgste grad er eit skriftspråk for dagleglivet, ikkje berre eit høgkulturelt, lyrisk språk. 

Det var to spanande dagar, med elevar som hadde mange spørsmål. Og siste dagen braut òg sola gjennom skylaget.image

Andre er òg opptatte av å snakke varmt om nynorsken for skuleelevar. Kristin Fridtun har skrive boka  Nynorsk for dumskallar. I år har Ivar Aasen 200-årsjubileum, og i høve dette har Fridtun tatt på seg oppdraget med å halde føredrag om Ivar Aasen for elevar og studentar landet rundt. 

Til NRK.no seier Fridtun at “Hvordan kan ungdommen finne på å være imot et skriftspråk? Her er det holdninger som er adoptert og bare har grodd fast.” Hos NRK.no kan du lese heile intervjuet.