Banned books week

Frå 27. til 3. oktober blei Banned books week feira mange stader i USA. Det er The national book community si årlege feiring av fridomen til å lese. Hundrevis av bibliotek og bokhandlarar set fokus på problema knytt til sensur. 

Eg kjende ikkje til denne veka, før eg byrja å jobbe deltid på eit bibliotek. Og det var spanande å prøve å lage til ei utstilling som kunne få elevar til å forstå at det framleis finst sensur av bøker i fleire land, og at ytringsfridom er noko ein framleis må kjempe for. 

Det blei ei annleis utstilling på biblioteket, med sperreliner og skilt med «farlig litteratur. Adgang forbudt.» I tillegg til at forbudte bøker, som har vore forbudt i ulike land av ulike årsaker, hadde eit band rundt mage der det stod: “Forbudt”, “Ikkje rør!”, “Hald deg unna!”. 

Og det fekk elevane til å lure. Kvifor har Alice i eventyrland vore forbudt? Kan eg låne 1984, eg har alltid tenkt at eg ønska å lese den boka? 

Ein elev tar borti ei bok der det står “Ikkje rør!” og spør: Kva skjer no?  

Det var fint med nysgjerrige elevar, som stilte spørsmål og reflekterte godt rundt sensur og ytringsfridom. 

På varselsskiltet står det: «You Must Be Able To Think For Yourself To Read These Books». 

Coffices i Bergen: Christie café (Godt brød)

Ope: 10-15 (mån til fre)
Muséplassen 3, inngang frå Olav Ryes vei

Internett: Ja
Storleik på borda: God, både vindaugsbord og større bord
Stikkontakter: Ja
Atmosfære: Står pil til disputas i eit anna rom, ei gruppe menneske minglar i nærleiken, god stemning
Dagens kaffe: 34,-

Det var tilfeldig at eg kom innom den nyopna Christie café i etasjen under universitetsaulaen. Eg var eigentleg på veg heim, men så stod det eit skilt som vekka mi nysgjerrigheit: «Godt brød – velkommen til vårt matverksted». Eg forstod ikkje heilt kva verksted ville tyde, og gjekk difor inn i muséhagen og opp og inn i bygget.

Det viser seg at cafeen opna i går. I dag er det tydelegvis disputas i aulaen, og på eit tidspunkt stimer folk saman i lokalet. Det verkar som alt gjekk bra, for eg høyrer gratulasjonar bak meg. Dessutan er det høg applaus på eit tidspunkt. Cafeen har elles ikkje nokon bakgrunnsmusikk.

Noko matverkstad oppdagar eg ikkje, men Christie café viser seg altså å vere Godt brød. Eg har ikkje tidlegare meldt Godt brød i denne serien, fordi dei, i alle fall ved Vaskerelven, har skilt på borda om at ein ikkje skal sitje der og studere. Enno står det ingen slike skilt her, og det var veldig fine vindaugsplassar med stikkontaktar under benken som passer ypparleg til jobbing. Men det spørst om det vil halde fram med å vere ein stad der det er greitt å jobbe. 

Det er eit flott, ope lokale med internett og gode bord, så alt ligg til rette for at dette er eit bra coffice, utanom opningstida som er veldig kort (10-15). 

Uansett var det ei hyggeleg overrasking å plutseleg ende opp her inne, og det er ikkje dumt å kunne sjå utover muséhagen, når eg løftar blikket frå dataskjermen. Dessutan er eg blitt veldig glad i universitetet og studentliv, så det gjer sikkert at eg trivst litt ekstra godt. 

(Dette er femtande kafé i serien Coffices i Bergen)

Coffices i Bergen: Colonialen i Strandgaten

Ope: 8–18 (laur: 10–18)
Strandgaten 18, 5004 Bergen

Internett: Ja
Storleik på borda: God, men nokså få bord
Stikkontakter: Ja
Atmosfære: Radio i bakgrunnen og mange bakervarer = god stemning
Dagens kaffe: 42,-

image

Colonialen i strandgaten hadde eg ikkje tenkt på at kunne vere eit Coffice, men dei har både internett og stikkontakter. Med store vindaugsflater til gata, er det eit ope og lyst lokale. I tillegg er det fullt av fristande bakervarer på disken, og eit stort utval drikker og grønsaker. Det er berre to, nokså store bord i lokalet, i tillegg til vindaugsplassar. På starten av dagen gjekk det fint å okkupere eit bord, men det kan vere det vil kjenst meir malplassert seinare, om det blir stort press på borda. Men det er muleg å kjøpe presskanne med kaffi, så då har ein i alle fall kaffi for ei god stund. 

I bakgrunnen stod radioen på. Folk kom og gjekk, fleire skulle berre kjøpe noko utan å bli sittande. Det var stas å sitte på ein skikkeleg kolonial, men litt skummelt òg, sidan det var lett å få lyst på det meste dei hadde (prisane var ikkje låge). 

image

Denne gongen hadde eg to ekspertkommentatorar, L og V:

L: Eg likte korsen da ser ut, lokalet, og opne, store vindu. Var innom ein gong, og då såg eg ein tv2-kjendis.

V: Det må du få med, Sunniva.

V: Kult rom, sted, fin løsning, spennende, føles litt som om man er i New York eller København (har ikke vært der da, men)*

L: Barnevennlig, med barnestol.

V: Lyst og trivelig, enkelt og elegant, gjør seg med plantene. Moderne.

*V meiner det er viktig å presisere at han har vore i NY, det er berre i KH han ikkje har vore. 

image

I tillegg til desse positive kommentarane, såg det òg ut til at dei båe fekk jobba godt der. 

Eit ekstra pluss – for reisande mennesker: Dei hadde det som såg ut som eit internasjonalt støpsel.

Minus er prisane, at det er litt få bord og er du ein frysepinn kan det vere lurt å ikkje sitte like ved døra. 

(Dette er fjortande kafé i serien Coffices i Bergen)

image

Coffices i Bergen: Amalies hage

Ope: Til same tid som resten av Bergen offentlige bibliotek (sjekk tidspunkt)
Strømgaten 6, 5015 Bergen (inne i sjølve biblioteket, inngang ovenfor storsenteret)

Internett: Ja, men litt vanskeleg å få logga seg på
Storleik på borda: Bra, for det meste runde.
Stikkontakter: Ja.
Atmosfære: Litt meir snakkesalig enn på biblioteket elles, men roleg bakgrunnsmusikk. Bokhyller er alltid fint for atmosfæren.
Kaffe: 29,-

image

Eg var spent då eg høyrde at det var komme ein ny kafé på biblioteket, og den må ha poppa opp i løpet av svært kort tid, for det er ikkje lenge sidan eg sat same stad, og då var det berre arbeidsbord og bokhyller rundt. No var det disk med croissanter og kaker på, bakom var skapa fulle av glas og likørar og fat og fjøler.

Utanfor var bergenssommaren med kraftige regnskurar og mjølkekvit himmel. Kafeen var godt besøkt, både av barn og vaksne.

Internettet verka lunefullt, og eg veit ikkje heilt om eg klarte å logge meg på eller ikkje. Eg forsøkte med lånekortnummeret mitt, men fekk feilmelding om at dei ikkje klarte å finne MAC-adressa mi – og det, fann eg ut, har visst ikkje noko med å gjere at eg sit på ei Mac-maskin, forvirrande nok. Så fekk eg visst internett likevel, utan at eg veit heilt korleis, og då fungerte det fint.

Etter kvart kom det på litt stemningsfull jazz, som la seg roleg i bakgrunnen. Og det var ei god oppleving å vere på cafeen, men eit stort minus er at det kostar fem kroner å gå på do. 

image

Ekspertkommentar frå V:

– Føles bra. Lett og luftig, også ligger det sentralt og midt i et bibliotek. Det er fint med bøkene rundt og at det er mange forskjellige typer folk her. Det er kanskje ikke kjempelett å få den dypeste konsentrasjonen, men føles som et livlig sted, mye som skjer, og det er bra.

– Det er morsomt at de serverer bagels, og andre hippe ting. Jeg har en fordom om at bagelsene ikke nødvendigvis er de beste, men så leste jeg jo tidligere i dag at til og med ikke i California klarer de å lage like gode bagels som i New York så … Men hvem vet.

(Dette er trettande kafé i serien Coffices i Bergen)

image
image

Feberfantasy

Sjangeren eg likar best når eg er forkjøla, er fantasy, når hovudet er tungt og kroppen litt ekstra vanskeleg å røre på. Første gong eg las Ringenes Herre hadde eg feber. Det var ei sterk oppleving å forsvinne heilt inn i Midgard, i ørska, kaldsveitte når orkane nærma seg, gråte fortvilt når det verkar som om Frodo døyr. 

I fantasy kan eg komme meg bort frå her og no, inn i ei ny verd, der ting er litt meir svart og kvitt. Ei verd der nokon skal rette opp det gale, det som kan bli frykteleg gale, om ikkje nokon står opp og gjer det dei skal gjere og kjempar mot det onde. 

Denne gongen har eg henta fram Vindeltorn, ein norsk fantastyroman eg lenge har ønska å lese. Boka blei utgiven på engelsk først, sjølv om forfattaren er norsk. Berre det er ei bragd i seg sjølv, og boka fekk gode meldingar. Cathrine Krøger i Dagbladet meinte at alt klaffer i Tone Almhjells eventyrlige debutbok. 

Så eg forsvinn inn i eventyrverda, der kjæledyr som har døydd frå vår verd, går rundt på to bein og treng ein Vindeltorn til å redde seg. 

Coffices i Bergen: BKB Vågen

Ope: 9–18 (laur&søn: 10–18)
Kong Oscarsgate 10, 5017 Bergen

Internett: Nei
Storleik på borda: Grei
Stikkontakter: Nokre få
Atmosfære: Litt bråkete musikk til tider, elles fin stemning
Dagens kaffe: 30,- 

image

Utafor er det skikkeleg bergensvêr. Det er haust, og godt å få komme inn i varmen. 

Etter at eg byrja på mitt Coffices i Bergen-prosjekt, har eg høyrt svært mykje om Vågen Fetevare. Men denne kafeen var lagt ned før eg starta med meldingane mine. Når eg då fekk vite at BKB hadde flytta inn i dei gamle lokala til Vågen Fetevare, var eg spent på å vitje staden – spesielt sidan eg treivst veldig godt på Bergen kaffebrenneri ved Nygårdsparken. 

Tidleg på formiddagen er det roleg i lokalet. Rommet strekkjer seg langt innover. Her er stol og bord, eller du kan runde hjørnet og sette deg i ein sofa. Eg syntest eg overhøyrde nokon som sa at her kunne ein ta med seg eigen mat. Det er i så fall eit pluss. 

image

Det største minuset her var at det ikkje var internett. Men då er det verdt å merke seg var, for no skal både BKB Vågen og BKB på Møhlenpris ha komme over i dataalderen. Hurra! 

Ekspertkommentator, June, kjem med følgjande kommentarar:

Fint å sitte og jobbe, litt støyete. Litt irriterende musikk av og til. 

Bra do! Men kunne vært skilt på den, gikk inn på lager først. Alt i alt bra. 

image

Musikk spelt over anlegget: 

New Slang – The Shins
Alleyway – Life In Film
Going Out – Hospitality

Coffices i Bergen: Dromedar

Her kjem det første gjesteinnlegget på denne bloggen! Stolt over å kunne publisere denne meldinga av Ingrid Dyrkolbotn:

Som arbeidssøkende har jeg mange timer tilgjengelig, og likerå fylle dem med innhold i form av kaffe og mennesketitting. Så i dag har jeg
testet Dromedar på Galleriet for Sunniva.

Internett: Ja!
Størrelse på bordene: Ganske små, men plass til kaffe. Og
bolle om du vil slå deg løs!

Stikkontakt: Ja, om du er villig til å krype litt under
benken du sitter på.

Atmosfære: Litt gjennomtrekk, men jeg glemmer at jeg sitter
på et kjøpesenter.

Dagens kaffe: 26 kroner for liten kopp, 35 for stor. Jeg
gikk for cappuccino, den kostet 37 for liten.
Vil tippe den store svir mer i lommeboken.

Dromedar har i alle år vært en skjult perle i gågaten i
Bergen, men nå har de åpnet en filial til på Galleriet. Jeg skal ærlig talt si
at jeg ikke var helt sikker på hva jeg ville føle vedrørende deres ankomst i en
materialistisk institusjon som galleriet – og som alle andre kjøpesentre
er.  

Dromedar byr på interessante stol- og bordløsninger. Stål,
finér- og benkeplater skjært til for å passe inn i et smalt og relativt lite
lokale. Det ser både fint og kanskje litt rotete ut. Om man vil sitte litt i
fred kan man velge en bås, men sidemannen er ikke lengre enn en finérplate
unna. Men man skal ikke kimse av det fine med å ikke se, men bare høre en fremmed
sidemann.

Et kjøpesenter gir fort høy puls, da hjelper det at Dromedar
byr på musikk fra både Highasakite og Susanne Sundfør. Jeg får i alle fall
slappet av blant lyden av venner på lunsjdate og folk i dress som jakter edle
dråper mens de haster fra et sted til et annet.

Selv om Dromedar gjør sitt ytterste for at jeg skal trives
med god musikk og kaffe, så er det noe med stedet – jeg vil påstå at stol- og
bordløsningene er finere å se på enn å sitte på.  Dessverre! Dromedar Galleriet passer rett og
slett best for kortere kaffemøter og take-away kaffe. Men det var et fint sted
å se på mennesker til tresmaken satt seg i baken.

 PS: Det er ikke så mørkt på Dromedar som bildene tilsier.
Jeg glemte bare å skifte filter.

– Ingrid Dyrkolbotn

Då eg gjekk heimover i dag, blei eg slått av kor ulike typer jobbar ein kan ha. Langt over meg, sat ein mann i toppen av heisekrana. Botnen av biletet er ikkje bakken, for å seie det sånn. Det er ein tynn stige inni krana, og det å skulle klatre opp heile den vegen vil eg tippe er så god trening at nokre sikkert ville betalt for det.